اثر تربيت در كودك

يكي از عرفاي بزرگ مي‌گويد:

او مـى گـويـد: مـن سـه سـاله بودم كه نيمه‌هاى شبى ديدم دايى‌ام از بستر خواب برخاسته و مشغول نماز شب است.

يك بار به من گفت: پسرم، آيا آن خداوندى كه تو را آفريده ياد نمى‌كنى؟ گفتم: چگونه او را ياد كنم؟ گفت: شب، هنگامى كه براى خواب در بسترت مى‌آرمى، سه بار از صميم دل بگو:

خدا با من است و مـرا مى‌نگرد و من در محضر او هستم.

چند شب همين گفتار را از ته دل گفتم.

سپس به من گـفـت: ايـن جـمـلـه‌ها را هر شب هفت بار بگو.

من چنين كردم.

شيرينى اين ذكر در دلم جاى گرفت.

پس از يك سال به من گفت:

آنچه گفتم در تمام عمر تا آن گاه كه تو را در گور نهند از جان و دل بگو، كه همين ذكر و معنويتش دست تو را در دو جهان بگيرد و نجات بخشد.

بـه ايـن تـرتـيـب نـور ايـمان به توحيد، در دوران كودكى در دلم راه يافت و بر سراسر قلبم چيره شد.

منبع: صد حكايت تربيتي